बाँपीझ्याला, येँ । नेपाल सम्वत् ११४३ अनला (त्वाकौला) षष्ठी तिथि सोमबार (०८ साउन २०८०) येँ । द्वाल्खा देशलान् ययेन् येँ देशकु च्वङन् च्वंगु द्वाल्खामिपे दात्तिकु थन्हु द्वाल्खाये नेवारी भाषा हो वास्तीये मुल खँकु ङेइलाइ ज्ये खँ जुर । नेवारपे राष्ट्रिय ज्येकुठी (संगठन) ये थिगुर खलक नेवार देशय् डोबर (नेवाः देय् दबू) ये द्वाल्खा–स्वनिग साङत कुठीये मूलमि नकिन मैजु सकुना श्रेष्ठ मलेकुये नायत्वकु आमु थन्हुये आमु ज्येखँ चल्केये दउजु । उ ज्ये खँकु आमु साङत कुठीये पदाधिकारीपेन् क्वमूलमि मैजु शान्ति श्रेष्ठ हो भाजु शंकर जोशी, ज्येचल्केउमि (छ्यान्जे) मैजु कल्पना श्रेष्ठये उपस्थिति दउजु ।

नेवाः देय् दवु द्वाल्खा जिल्लाये मूलमि नायः भाजु देवेन्द्र नारायण प्रधान, द्वाल्खाये साहित्य मुलकु नाम जायेन् च्वंगु भाजु अमरकुमार प्रधान, कलेजकु ब्वङ्केदिउ भाजु अमन श्रेष्ठ, भीमेश्वर नगरपालिकाये हाबिये मूलमि भाजु चोकबहादुर दाहाल, नेदेदबूये केन्द्रीय क्वमुलमी भाजु शान्त श्रेष्ठ हो दुज भाजु उपेन्द्र प्रधान, कालिञ्चोक युवा क्लवय हाबिये मूलमि नाय ः भाजु गोपाल प्रधान, वनारसी सहयोगी हातहरूये मूलमि नायः भाजु निरेस श्रेष्ठ, द्वाल्खा नेपाल भाषाये खेन्नलान् गोरखापत्र न्हिपतीकु ज्ये येङन् च्वंगु भाजु आदर्श प्रधान, ल्यास्मा समाजसेवी कानुनी व्यवसायी भाजु होमचन्द्र श्रेष्ठ, इन्जिनियर भाजु श्यामचन्द्र श्रेष्ठ आले द्वाल्खाये ताताकेहेँ मैजुपेन्, इन्दिरा श्रेष्ठ, रमा श्रेष्ठ, चन्द्र श्रेष्ठ, भाजुपेन् द्वाल्खा नेवार भाषालान् दोखुनु स्वयेन् हाखेन गजल च्वउमि भाजु सोमकृष्ण श्रेष्ठ (जहान कय नापं), आले रोशन चाकुबजी हो ल्यास्मा पत्रकार भाजु त्रिलोचन प्रधान येउ दउजु ।

थन्हु ज्ये खँये प्रसङ्गकु दोखसेनुं द्वाल्खा त ओँसिकेइरि ल्याखाः न् हाबिये बाजेबराजु बजैपिसिन् फिय, पुङ वास्ती त म्वालेन् जुर्सङ् आम्त गु ल्याखाःन् पिहाइरीले हङ खँ जु दउजु । आउ थन्हुजु ज्यखँ वा स्वाला ग्वये जुकुन जुर व त बाँलस्के लोककु नाम जाकेइ लागिन् थउ बुये ठाइँ द्वाल्खाकु तु वङन् आँकु च्वंगु ड्वाकुन्दांगु सिउ सउपिस्के सर्सल्ला येङन् उ ज्ये त हाखेन हाइरी खँकु दोख्सेनुं सहमत येत्चु । वये लागिन् गु कत्न हाखेन टुटि ल्येइरी हङ खँकु लित थिपुल द्वाल्खाकु तु वङन् गुन्गुन्के गिनागु खालmे वास्तीपेन् दमु अथवा गिनागु दउजेउ हङन् बाँलस्के सर्सल्ला येङ फट्टुल्के चाँडतु वास्ती पितकाइरी हङ खँ जुर । ईथितु छिजिन् न्हुन हाय नेवारी भाषा द्वाल्खाय पहिचान जुयलागिन् वत गिथी यङन थउ कय्मिच पिस्त छ्यालेन म्वात्के हाखेन उईरी हङ खँकुङ थउ थउ प्वन्के दिरहिन् ।

थन्हुये ज्ये खँकु येँ देशकु च्वंगु घत्केङ भाजुमैजु त ग्वङ दर्सं थउ थउ ज्येकु उइँमले लागिन् लिमलङन् मायार्सं नाम जायेन् च्वंगु सामाजिक संघसंस्थाये सिमपेन् व मान्यजन मिपेन् मायायेकु दुःख ताये खँ उ ज्ये चल्केउमित लगैजुर । हात्तहर्स द्वाल्खाये लागिन् छीजिन् हाति येरि फरगु ? हातिउरि येर्स द्वाल्खा हाबि हाबिये थेँ तु चहक देयेउ हङ पीर कायेन् उ ज्ये चल्केइ म्वाले खेउँ । उ साङत कुठी हङ दोखुनुं द्वाल्खाकु जुर्सं स्वःनिग दुपान च्वंगु जुर्सं दोखुसे लागिन् खेउँ इसित उकुलान् हातिङ ल्वब (फाइदा) काइमल्गु मद । हातियेर्स छीजि द्वाल्खाये ख्वाल चक्र्वयेङ् हङ खँ थउ मन्लान् पियये लागिन् उ ज्ये ग्वये खेउँ, आउ दोखुसेनुं थउ न सयेफये खँ ज्येकु लाहा ल्वाप्ठोङन् ग्वाहार बिर्जु हर्स उ ज्ये कुठी द्वाल्खाये लागिन् दह्रो टुटिन् टेक्काइफयेउ हङन् थन्हुये ज्ये खँये मूलमि र्मैजु सकुना श्रेष्ठ मलेकुन् थउ खँ तई धोन्केयेन्लि ज्येखँ धोन्के दिरहिन । थन्हुये ज्येखँ नेवाः देय् दवुय येँ जिल्ला समितिये ज्येग्वउमि (संयोजक) बालकृष्ण श्रेष्ठन् संयोजन येङ दउजु ।