बाँपिझ्याला, द्वाल्खा येँ । नेपाल सम्वत् ११४३ गुन्लात्वाः तृतिया शनिबार येँ (२ भदौ २०८०) खुन्हु नेवार देशय् डोबर (नेदेदबू) द्वाल्खा–स्वनिग येँ द्वाल्खाये साङत खलकये मूलमि नकिन मैजु सकुना श्रेष्ठये नायकत्वकु थन्हु नस्पुलये मुङ ज्येखँ यले देशये सानेपाकु धोन ।

उ ज्येखँकु नेदेदबू केन्द्रीय खलक (समिति)ये क्वमूलमि भाजु शान्त श्रेष्ठ, केन्द्रीय ज्येकुमि दुज भाजु उपेन्द्र प्रधान, द्वाल्खा–स्वनिग साङत खलकये क्वमूलमि (न्वकु) मैजु शान्ति श्रेष्ठ, ज्येसोंगुमि (छ्यान्जे) कल्पना श्रेष्ठ, उ तु खलकये सल्लाहकार भाजु अमर प्रधान, नेदेदबू दोलखा जिल्ला खलक (समिति)ये मूलमि (नाय) भाजु देवेन्द्र नारायण प्रधान जायन दिए दउजु ।

द्वाल्खा नेपाल भाषा खलकये मूलमि (नाय) भाजु नहेन्द्र प्रधान, कालिन्चोक युवा क्लव ये मूल ज्येसोंगुमि (मूल छ्यान्जे) भाजु अनिलचन्द्र श्रेष्ठ, द्वाल्खा गुठीये मूलमि (नाय) भाजु विनोद मास्के, द्वाल्खा गुठीये तु हाबिये संस्थापनखेन्नये ज्येकुमि (दुज) व सल्लाहकार आले ड्वाकुन्दांगु समाजसेवी (जेष्ठ नागरिक) भाजु कृष्णप्रसाद मास्के, कालिन्चोक युवा क्लवयेतु हाबिये मूलमि निस्म्हा भाजुपेन् भल्ला मास्के व प्रकाश श्रेष्ठ, द्वाल्खा म्यासमुचाये मूलमि नकिन् (नाय) मैजु विश्वलक्ष्मी श्रेष्ठ, आले उतु म्यासमुचा खलकये ज्येकुमि छ्याञ्जे मैजु अनु डंगोल न ब्व काय दउजु ।

आन्थितु प्राध्यापक व समाजसेवी भाजु अमन श्रेष्ठ, वर्जवती साकोसये मूलमि (नाय) आले ईन्जिनियर भाजु श्यामचन्द्र श्रेष्ठ, ल्यास्मा समाजसेवी वकिल भाजु होमचन्द्र श्रेष्ठ, समाजसेवी भाजु कृष्णप्रसाद श्रेष्ठ, द्वाल्खालान्नसि जायेन्दियेन् च्वंगु सर्व मा.वि. जिलुये हाबिये हेडमास्टर भाजु शरणकुमार प्रधान, समाजसेवी भाजु कृष्ण नारायण श्रेष्ठ, द्वाल्खा नेपाल (नेवार) भाषालान् म्ये हल्गु ल्यास्मा समाजसेवी भाजु दिपकस्वप्निल श्रेष्ठ व मैजु विलोचना श्रेष्ठ येउ दउजु ।

थन्हुये मुङ ज्येखँकु सोंगुर मूल खँ त तयेन् च्वङ थन्हुये ज्येखँकु द्वाल्खाये हाबि हाबिये वास्ती त पित हायेन् द्वाल्खा त अझ बाँलस्के ओँसिकेइरी ल्याखान् दोख्सेये राय सल्लाहन् गिनागु वास्ती दकेर्स जियेउ हङ खँकु बाँलकु सर्सल्ला जुर आन्थितु नेपाल भाषा व नेवार पे हाबिये पुरान् खँ (इतिहास)ये ल्याखाःकु नेवारपिस्त ओँसिकेउ आखर लिपि त स्येइँरि ज्येखँ हाखेन हार्स गिथि जुयेउ हङ खँ तये दउजु । आन्थितु द्वाल्खाकु थन्केसि जात्रा स्वउ मिपेन्तु मदये लागिन् देशतु शून्य थिनागु जुयेन् चहक मदउ चाइदत ।

उलि जुकुन् मखे कि जात्रा जुयेन् पितयेउ मिपे ल्याखा तु ओल्तेचा जुर्न हाबि हाबियेथेँ मछुकु चाइदउ खँ येक्कु ताइदत ख्वइँदत । वये लागिन् द्वाल्खालान् थउ ज्येखँये ल्याखाकु स्वनिगः येँ देश दुपान ययेन् च्वंगु जुर्सं मेमेबु ठाइँकु ओङन् च्वंगु जुर्सं येउ जात्रा, नखतचखत ताक्कु द्वाल्खा उइँरि मन दकेइलौ हङ खँकु ज्येखँ चल्केये दउजु ।

ग्वारमुङन निपेम्ह मिपेन् मुङ थन्हु ज्येखँकु द्वाल्खाये नेवारी भाषा, संस्कृति, परम्परा, वास्तीये खँ पितकार्न दोख्से रायरि दोखुनु स्वयेन् हाखेन वास्तीकु तु केन्द्रीत जुर । वये नाप नाप द्वाल्खा नेवारी भाषा, लिपि त भातिचा ब्यला कायेन् आमुस्वयेन् हाखेन द्वाल्खाये मुल बाँलस्के शहर येँचके तयेन् पिपानये मिपिस्त येइरि मन दकेइत पहल येरिमल्गु खङ् पित येर । छिजि थउ मा भाषाये लागिन् ज्येखँ पितययेन् च्वंगु दमु ।

आम स्वयेन् हाखेन दोख्से थिमन जुयेन् द्वाल्खाये वास्ती पितकाइरी ज्येखँये सर्सल्ला येरित आउ येउ भदौये १६ गते द्वाल्खाकु तु दोख्सेत मुङन् निष्कर्षकु थ्येङन् ज्ये ग्वइरी निर्णय येङन् आउ द्वाल्खाये स्थानीय निकायये जनप्रतिनिधिपे नाप नाप्लङन् खँ लाइरीकु थन्हुये मुङ ज्ये खँकु सल्लाह जुर ।