थापरेय् शिवरात्रिय ड्वाक्कु चाड पर्व धोन ।नेपाल देशय् दुपान दउ ठाइँ ठाइँय् शिवय् द्यउ देगल धुन्दु व्रत च्वँगन् शिव भजन हलेन् शिव त खुशी चाकेइ त गिबिङ् रूद्री खरङ्ग येँगन् गिबिङ् मिछ्वके धुनी जग्याङन् थउ थउ ल्याखान् शिवय् पूजा येँगन् धोन्केर्हिन् ।

शिव त घत्केङ् नाम न ओँसिकेय् दमु, गिथिकि महादेव, भोलेबाबा, शंकर, रुद्र थिनागु घत्केङ् नाम दमु । शिव त गुनानुं बुयेङ् मखे, गुनानुं दकेयेङ् मखे, उ थउ तु प्रकटजु द्यउ मानेतहिन् , आन्थि तु ब्रम्हा व विष्णु तं थालनी थापना येँग द्यउ मखे हँगन् तरहिन् । उ सोम्हा द्यउ थिम्हान् श्रृष्टिय् जिम्मा कायेन् च्वँग दमु, थिम्हान् लहिउरि रक्षा येरिउरि आले थिम्हान् संहार येरिउरि ज्ये यतै हँगन् छिजिन् बाखन् धुन्दु ब्वङ ङेङ दमु ।
गुनानुं उ द्यउपेन् हङ हातिंङ् मखे, ब्याला छ्वइरि थिगुर मुल खेङ् ्र तर उ ब्रम्हाण्डकु दउ मिपिसिन् नेपाल देशय् मिपिसन् मानेङ थें घत्केङ् रीत लुके धर्म, दान मयेर्सं गिबिङ् द्यउ हङन्, गिबिङ् प्रभु हङन्, गिबिङ् ुगडु हङन्, आले गिबिङ् परमात्मा परमेश्वर हङन थउ आत्मा स्वयेनुं ड्वाकु ल्याखान् मानेतहिन् ।

ब्याला थिगुरि उयेन् येर्सङ्, न्हुलु न्हुलु प्रविधि पित येर्सं गिनागु गिनागु मनकु तु टोइँमफय् विमान, जहाज, रकेट दउ पिसिनुं द्यउ त विज्ञानय् थिता चमत्कारी अवतारय् ल्याखान् मानेङन् च्वँग दमु, इथितु नेपाल देशय् यले स्वर्सं थिता कि थिता द्यउ यलेङ् दमु । उ द्यउपे ल्याखाकु दोखुनु स्वयेनुं येक्कु नाम जाउ द्यउ हङतु पशुपति खेउँ । उ पशुपति द्यउय् नामकु घत्केङ् नखतचखत दउ दात्तिकु शिवरात्रि दोखुनु स्वयेन् ड्वाक्कु पर्व मेला खेउँ । उ ताक्कु नेपालय् मि जुकुन् मखे कि हिन्दूधर्म मानेकु पेन् संसारय् येउ क्वाराङ्कु च्वंगुपेनुङ् नेपाल देशय् पशुपतिकु स्यादाइत व पूजा येरि त येरहिन् । तीज, शिवरात्रि व बालाउर्नसिन् घत्के मिपेन् थिखाउ जुये लागिन् तु उ द्यउय् लाङाकु मिपेन् न्येतु मन्येंके थिखार येरहिन् हात्तले रु यदि मिपिस्त विश्वास मदउ जुर्स मिपे इच्छा तु मदय जुर्स द्यउय् देगलकु मिपेन् आन्थिङ् ज्ये मदके वा म्वओयेड् ज्येउ । उ थिता खँ खेङ् हर्स मेबु खँ रि द्यउपिस्त हातिङ् चीजबीज छाइछियेङ चलन त मिपिसिन् अकत्न खँ टोँङन् द्यउ न वा येरि जिर मिन् येरि मजिरा हङन् मभिंगु मज्यू ज्ये खँ येरिउरि बाँलकु मखेना हङन् खँ थुकेइ मल्दन ।

उकु हरिटेँग खँ हाति हर्स महादेव न गाँजा, भाँग, धतुरो नइत्वइँ येङ ज्ये खँ, कृष्णन् येक्कु ल्ह्यासिमिसापेन् ग्वार्मुङन् दोखुसेतं मन बिके भुल्याङन् च्वङ खँ, द्यउपे जुजु इन्द्रन् ऐराक त्वङन् अप्सरा, मेनका, उर्वशी, तिलोत्तमा हङ मिसामि पिस्त लांटा लांटा प्याखन हुके थउ आनन्द कायेन् च्वँग खँ, आले नारद न हुकुय् खँ उकु उकुय खँ मेबु ठाइँकु हँगन् ल्वात्केइम्वाले खँ, रावण न मेबे मिसा बाँलकु खोङन् छलेङन् येङ खँ, आन्थितु विष्णुन् जालन्धरय् कालत बेस्न बाँलकु खोङन् ख्वाल हिलेन् रतित नासेङ खँ पेन् स्वयेन् हार्न द्यउपे पालनान्नसि बामलकु ज्ये खँ येङ खोन्निसिन् वा उ बामलकु ताइदमु ।तर गुगु बामलकु ज्येखँ बामलकु येङ केङन् तरै आम्लितु खँ त मखेउ धिक्न म्वसोयेन् खेउ व ज्ञानय् मुलोँलान् स्वइमल्गु जु तर मिपिसिन् उ खँ म्वथुहिन् थिनागु लगैजुर, आमु मखेउ ज्ये येङनलि लिबि जु परिणाम त थुकेयेन् ज्ये खँ थयेत् हङ शिक्षाय् लउयाखान् काइ मल्गु खेउँ ।

इथितु महादेव न गाँजा, भाङ् हात्त नइत्वइँ येँग खेउँ आमे लिखन हाति जुर हँगन् थुकेइ मल्गु तर उकु द्यउन वा यिनागु त्वनै हर्स मिनुरि म्वतोइँरिरा हँगन् आमु तु मुलकु लिङाइरि मिपे अज्ञानता खेउँ । इथितुं पशुपतिकु येउ लांटा जोगीपिसिन् समाजकु छ्यालिमजिउ क्येइँ मजिउ ज्ये येँगन् ल्ह्यास्म्हा अल्लारेपिस्त थात ल्वाप्ठोंकेइरि ज्ये त सामाजिक बहिष्कार येँगन् सजायँ बिकेइमल थिनागु लगैजुर ।
शिवरात्रि हँग वा द्यउय् भक्ति येङन् दोखुसेतं भिंगु थ्वजु बाँलकु थ्वजु हङन् कल्याणकारी ज्येय् लागिन् थउ मनकु बाँलकु ज्ञान काइरि खेउँले कि मखे ?

पशुपतिकु ययेन् ध्यान येकु जोगी गोसाईँपिसन् सुलेन् सुलेन् गाँजा मिकेइरि, नखत हरिव ऐराक मियेन् त्वंके मिपिस्त बामलकु मुलकु थ्येंकेइरि थिनागु ज्ये खँ त छिजिन् थउ तु प्वइँरि ज्ये येरिलौ हङ इसि खेन्नलान् दोखुसेतं थिगुर आग्रह दमु ।