छिन् माया बिर्मुन् जन्त

गजल
छिन् माया बिर्मुन् जन्त गिथी जिन् मसिर्गी,
छिन् नुगर तु थिर्मुन् जन मुल जिन् मतिर्गि ।

जि थिन्हु म्वखोन्न छिन् निर तु मायार हतन्,
छिन् जन्ततुं पिर्मुन् थउ नुगर गुन्तङ् मबिर्गि ।

थातकोत लिङार्न हति व इथि म्वालेन् स्वये,
छिन् जन खँ सिर्मुन् जिन् मेबुपिस्त मपिर्गि ।

लाहाकु स्वन बुयेन् पियेन् च्वनगी छन्त उकु,
छिन् प्रेम्ये दर्खा गिर्मुन् जिन् गिबिङ मथिर्गि ।

उ जुनीकु छन नाप जुइत भाग्यन् नापलङन्,
छिन् सत्तयेन् चिर्मुन् जिन् यउसेतङ् मलिर्गि ।
(२)

चापती देपान् डुम्लाये लप्ती चाडङ हायेन् या,
राइतीये लोखु म्वावात्के ठिप्तिं लौ हायेन् या,

बाँझो प्वालेन् ठाकर जेउ प्याटाङ वात जेउ,
भुजिरी वाले अँचार नाप दोख्ताङ हायेन या ।

सा ग्वाठाला त लिबारेउ भात्चा नकेउ हाबितु,
पुल्चकु तयेन लप्तितु लायेन बजी हायेन या ।

बर्खाये निजा -दाजुकिंज त नकेउ ना सात्के ,
लोखु तोइँत फाकनये लप्ती नापं हायेन् या ।

च्यान्हु गुन्हु लिबि या पिइमल लुवन्के तउना,
म्वार्टुली फइत पसल वङन् म्वार् हायेन् या ।

थनुये बाँलाये बाँलस्के धोन रसतायेन् वँ छेँ,
कुसा भाँडापेन् ग्वार्मुङन् लुवन्के हायेन या ।

बालकृष्ण श्रेष्ठ “पासा”
द्वाल्खा –आउ येँ जोरपाटी ।

सुख म्वालेन पिपान पिपान चोंइउरी खँ दालाउ