Search

थिपाराक लिखन स्वइलौ !

थिपाराक लिखन स्वइलौ !

बालकृष्ण श्रेष्ठ “पासा”
सोँ पाराक हाखेन लिङायेन् वंगु मिय् थउ लिखन च्वँगन् आमु मिय् भिंगु खँ ल्हार्सं मभिंगु खँ ल्हार्सं आमु मिन् माताके खँ ल्हाइरि हँग तु मिपे बामलकु बानी खेउँ । हाखेन लिङाउ मिन् थउ पाराक त फर्मचिल्के सिधा मुलोँ लिङायेन् च्वन हर्स आमु आमे थउ निजी ढंग व निजी बिचार खेउँ । यदि आमु मिन् सिकेसिके तु मुलोँ त्वार्त मबिर्जु हर्स, चिलेन् तु बिइत वास्ता मयेत्चु हर्स थउ न बाँलकु तु मन्न टोँगन् स्वइमल कि न आमुन् लिखन येउ माचार्जु रा सर् मातार्जु रा हँगन् थउ मन्न टोइँ सकेइमल ।

मिपे स्वभाव दोखुसें थिता म्वजु, थउ हाती ज्ये खँकु आमु मुलोँ लिङायेन् च्वँग दमु, आमु मिङ् थउतु ज्येखँय् लागिन् तु लिङायेन् च्वन ज्येउ हँगन् मन्कु टोइँरि थउ लागिन् बाँलकु काइदा खेउँ, थउ थउतु सुरकु लिङायेन् च्वन्न च्वन्नं हाखेन लिङाउ मिय् म्वग्र स्वयेन् कापल स्वयेन् टुटि पाराक स्वयेन् नामन्ते मन्कु टोँगन्..– “गुस्टुल्के ड्वाकु मि जुइमल्गु, जि थिनागु बाँलकु व बल दउ गुनुङ् मद हँगथेँ म्वग्र मिग्र सोंके लिङाइमल्गु, ख्वाल् स्वर्स जाखाचान् ङाय् हातिकस् हँग थिनागु..” हँगन् मन्न मन् हँगन् लिङार्न थउ लिखन येउ पिसिनु वा थउ त हातिं हँगन् च्वनजेउ ले, मुलोँ थिगुरतु जुर्सं थ्येइँमल्गु ठाइँ ब्यागल् जुइ फरै, थउ त गुलि पाराकय् महत्व दमु थउ स्वयेन् लिखन येउतं आम्लितु महत्व दइफरै ।

छिजी समाजकु उ थिता खँन् गुल्पनुं त्वार्मतउ, मेबु लिङाय् मेप्सिन् नये, फिये, तोङ, चोङ, ब्वङ् व गिबिङ् वङ्, सरिपाउ काये, बिये, माला फियेटुल्के निन्दा व चियो येँगन् खँन् डाहे डाइरि चलन येकुपेन् ल्याखा येरिमाबाल्के तु दमु । थउ न थउ त गुनानुरि बामलकु तायेउ, खँल्हाइ मसउ जाङल पिसिन् वा थउ त भातिचा फोहोर थाउ थिनागु चाइदइव बुगार, दर्खा आले पुखुरकु डुङन् जुर्सं, तिम्मुङन् जुर्सं प्वम्टु, छेर ठुङन् येँच्चके जुइम्वालै हर्स छिजि वा मितु खेउँले, आले हात्त डाहा येरिउरि हात्त मेबे खँ ल्हायेन् ब्यला म्वकेइरिले, बरु हाति सिप दमु आमु ल्याखान् ज्ये म्वालेन् येरिलौ ना, यदि थउन येँगन् लिमलत हर्स साँगत ताताकेहेँ, दाजुकिँजपिस्त सत्तयेन् येत्केइलौ ।

छिजि थउ दुपान थ उथि जुयेन् येल्पनुं दउ, जिउ, भिंगु ज्येखँय् बारेकु सरसलाह काइलौ, गुनान् हाति ज्ये सर आमु ज्येय् लागिन् हाति उपायलान् बाँलस्के हाखेन् येइँ फरगु आमु ज्येखँ त बिचार तयेन् मसर्स स्येँगन् जुर्सं थिगुर नमूना पितकाइत पहल येरिलौ ना आलेतुका फलाना ठाइँय् मिसा ओन्सापिसिन् यिनागु ज्ये येँगन् नामजाके च्वनहिन् हँगन् छिज नाम डाकेयेउले । यिनागु खँउरि हान्थाङ्.. आले पसलकु चोन्सं झिम्ङाम्हाय् खँ ल्हार्जु,..
“ए…. आपेन् रा… आम्म्ममामा.. आपे वा खँ तु त्वार्तउ ना… बकुमारय् जोडी थेँ ल्हाहा गाँठीकयेन् लिङारहिन् क,.. नक्कय् येरिन्चा माखे व साखिने गोँगर थेँ गर्छिं त्वार्मत लिङारहिन् क… न वास्ती बाँलकु हारा आन्थिं फ्याङ्ल्याङ् जुके हाति वास्ती फियेन् आनागु…छि छि.. जन्ततुनी ल्हास्चाइ दमु.. हैट्.. झन् भातिचा ख्वाल् बाँलर्स हातिजुकुन् येकुतन् जेउ…” यिनागु खँ ल्हायेन् फोकट्कु ब्यला म्वकेइ स्वयेन् थिपाराक लिखन स्वयेन् केसीय् लागिन् भिंगु टोन्स बाँलकु जुयेउरा…?

Written by 

Related posts

Leave a Comment

error: Content is protected !!