Search

मिसामी दुपानय मिसामी

मिसामी दुपानय मिसामी
हरि श्रेष्ठ “अनन्त”


न्हिछीय खँ खेङ । सानुमैचा खींगउ ख्वाल यङन आमु ट्वालय ओतिचाकु घर बुयन लोखु कार ओन् । आम ओतिचाकु सोमा पेमा मिसामीपेन् सानुमैचाय खँ काटेरसङ् लोखु फर्सङ यङन चोङ्गुतन्जु । आम्तु व्यलाकु सानुमैचा टुप्लुक्क थेन ।


गिनागु बिडम्वना । गुल्प मिसामित मिसामियतु खँपेन् काटेङन् वदनामी यतहिन् हर्स आमु मिसामी जुय हाती अर्थ ? थिनागु तु चोट पिसिन थिखाएन चोन थिमा मिसामित । गुन मिसामित थौ मनय रहर पूरा यरी मफर्स । गुन मिसामित थौ खसमय इच्छा हो आकांक्षा त पुरा यङन् विमफर्जु । आमु मिसामी खेङ थिमा “सानुमैचा ” ।

बिचारान् यरेउङ् हाती ? कुवेलाकुतु आम्त आमे खसम न लारीमिरा जुके त्वायौ वास्ती दक्षिणा वीयन् उ संसारलान् विदा कायन् त्वार्त ओन । विहा यङ दाँछि मदकेतु थौ खसमत त्वार्त उँई मल्ङसिन् सानुमैचाय नुगर छिया छिया जु खँ गुनान हाती सियउ ? सिरिफ थाहा दौजु आम्तु सानुमैचात । ईनागु जुके जुकेङ् आम्त आमे कुबा, निन्मापिसिन् बेस्न नुगर दिके वचन ल्याकुनन । ट्वालय मिपिसिनउङ वेस्न वदनामी यङन हकुतन् । दोखुसेनु कइमुय छेर नउ अलच्छिनी डंकिनी हङन वोल विउतन् ।
न्हिछी त्वायौ वास्ती फियन वजार ओङन चोङ्गुजु ।

आम्तु ब्यलाकु हुक्न ट्वालय निस्मा, सोमा मिसामित्पेनुङ् आम्तु मुल जुयन ओङन चोङ्गुतन् । सानुमैचा त खोङन आमु मिसामिपिसिन् छया…….छया……छया…….गिनागु अलच्छिनीय ख्वाल खोई मल्दन सुनी सुनीङ् ? विहा यङ दाँछिङ मदनी, गुली चाँड कइमुय छेर नइ धोन्जु ? थुइया अलच्छिनी लाँरी । आखिर सानुमैचात् आमे खसमय छेर नइ हङन नय वा मखे ज्यउ, मेबु खँ आमे खसमन गुन्तङ थाहा मदके सुटुक्क विहा यङन हायङ मखे ।

आमुन वा लगन जु¥याङन झयाँई झयाँई बाजाक ठ्याङन छेंकु दुत हायतु खेङ् । तर ग्वा गिथियङ्न आमु घटना घटै जुर गुन्तङ् थाहा मन्त । जिन्दगी ईनागु तु खेङ् । सानुमैचा त सितला थिकाके हेंगौ सिंदर आले गलकु म्वासक्के लुँय मंगलसुत्रन् सज्याङन थौ बा ओ मात जिम्मा ल्याङन ओङ्गु कय मटर दुर्घटनाकु परैजुयन् सित हङ खँ तायन् आमे बा ओ मा आले मिसाय नुगरन थामेरी मफर्जु । दोखुनु परिवार नुगर डायन—डायन खोई लगैजुर हिन् । सानुमैचा गर्छि वेहोश जुयन् छटपटै जुयन् च्वन ।
ईथी सिकु वा सिङन् ओत तर म्वाकु त नइ, चोँई मवियतु थाहार काई मविरहिन् आमे कुबा, निन्मा आले समाज न दोखुसे मिखाय किर बनैजुर सानुमैचा । कइमुय छेर नउ अलच्छिनी, डंकिनी ईनागु वचन गत्केङ सहयरी मल्दन । सानुमैचाय पीडा , दुःख आले आमे मिखालान् हाउ खोेबीपेन् हुयन् बीउ मिसामिनपेन गुन् थिमाङ मदत । मिसामी दुपान मिसामीय बाखन—ब्यथा बुयन् आमु “न्याय” य लुखा ढकढब्यात लिङार तर आमे लागीन् न्याय वीउ गुनुङ मन्त । न्यायय वदला उल्टै अन्याय खपेरी मल्दन । आउ सानुमैचा थौ खसमय मुलुक उइँ वाहेक मेवु खँ हातिङ विचार यरि मर्फजु ।
कुबा, निन्माय तर्फलान् बोल वीइउरी ज्य खँ जारीतु जुयन् चोङ्गुजु ।

न्हिछी मखे, निस्नु मखे, सहयरीङ थीगुर सिमा दम हतहिन् । गुल्प सिमा नाघै जुर आले उ जीवनकु हातिङ घटना घटैजुर । ईनागुतु जुयन चोन सानुमैचात । ईनागुतु जुयन चोन सानुमैचात । आउ आमुन सिरी वाहेक मेवु विकल्प हातीङ् सोचेरीतु मफउ । जीवनकु इथी जुके म्वाङन् चोइरीसोयन वरु थौ खसमय मुलकुत लिङाई वाँलकु जुयउ । “जन मन परैजु खुसम वा जन्त त्वार्त ओन हर्स जिउरी हात्त उ संसारकु म्वाङन च्वँइ ? जीङ् जन खसमयतु मुलुक ओनगी ।

” ईनागु खँपेन् आन्थी जुकुन सोचेङन चोङ्गु अचानक आमे निन्मा ययन् बेस्न बोल वियन् हत्चु —“ओ । नकचरी, डंकिनी हाती खँ लुवोन्के चोनन् ? खुरुक्क ओङन सा चिलापिस्त घाँस विर ओंले । सा चिलापेन हाबनसि हलेन चोङ्गु मातानरा ? छं नस्पुटीत झीर नरा कुइ वेला टेर । ईनायु खँ निन्माउरीन् हातीजुकुन हकु सानुमैचा ग्याङ्न थरथर तुङन —“जिर मा हङन सा चिलापिस्त घाँस विर ओन । ”
माइती खेन्नय थिमा जुकुन् मिच आले बा ओ मा । मध्यम परिवारकु जन्मैजुयन् हुर्केजु सानुमैचा वोंइ ओ चोइकाइ कु हातीङ मसउजु हर्स ब्यबहार यरिकु गत्केङ् वाँलकु ज्य खँ यकुजु । ईनागु जुयन्तु खसमन आम्त गत्केङ्न मन प¥याङन लाहा फोन्द ओन । लाहा वा फोङ कत्ङङ् नाप्लत्चु तर आमु लाहा आमे लागीन् सफल मोजुर । ईनागु जुयउ हङन गुन्ततु थाहा दौले ?

नत सानुमैचा त थाहा दौ ? नत आमे बा ओ मात तु थाहा दौ ? सिर्फ थाहा दौ आम्तु निर्मोही काल त । हरे ! दैब उ गिनागु खेल खेङ ज्यउ ? बाँलकु—बाँलकु मिपिस्त चाँडङ कालन चट्ट फुङन यनई आले बाँमलकु खराव मिपिस्त लेयन—लेयन तरै । उ गिनागु न्याय खेङ् प्रभु ।


मखे ! उ गिनागु किसिमय नियति जेउ ? थिमा मिसामित् मेपु मिसामित कोत्यालकु तई म्वाल्गु, घृणाय दृष्टिकोणन सोई म्वाल्गु, आले हेला यरि मल्गु । खासै हरिमल्दन हर्स उ थीगुर मिसामिपे संस्कारतु जुइ धोन्जु । ईनागु—ईनागु खँपेन् सानुमैचाय मगजकु परैजुर । आमुन गत्केङ् खँपेन सोचेरी लगैजुर । सोचेत्ङ सोचेत्ङ् आमे मगजनतु ज्य मविर्जु । थनुकेसी सानुमैया उक्न ट्वाल ओ हुक्न ट्वाल यङन् डुलेरी लगैजुयन चोन । गुल्प ङिलीउरी, गुल्प खोइउरी, आले गुल्पचिइउरी आमे दिनचर्या जुर ।


मिसामिन—मिसामिय पीडापेन् बुझै मोजुयन्ली मिसामीय ईनागु पीडा, दुःख सहेरी मलेन चोन । ईनागु पीडा सानुमैया त जुकुन् मखे, डवाकु मैचातङ् परैजुइ फरै । दोखुसेतङ परै जुइ फरै । आले आमताक्कु गुरी मिसामिन् मूल्याङ्कन यरेउ ?


मिसामिपिसिन् हतहिन् —“मिसामी सरस्वती खेङ । मिसामी दुर्गा खेङ् आले मिसामिपेन् लक्ष्मी ओ पार्वती खेङ् । ईनागु शब्दपेन गत्केथें ओन्सामित् मिसामीपिस्त दमन यत्ङ, दुःख बिर्ङसित् पित यउ खँपेन खेङ् तर उकुवा सानुमैचा ईनागु मिसामी पीडीत जुर्ङ गुनुङ् मिसामिनपिसिन् साथ मविर्जु । सानुमैचा उइनी जुयन् लिङाई मल्दन । ईनागुतु खेङरा आले मिसामिन् मिसामित यङ ब्यवहार ? हात्त सरस्वतीन् न्याय विमफर्जु ? हात्त दुर्गान् साथ वीइ मर्फजु ? आले हात्त लक्ष्मी ओ पार्वती मुल (लों) केङन वीमफर्जु ? धिक्कार ! छिजी सरस्वती दुर्गा, लक्ष्मी आले पार्वतीत !


न्हिछी सानुमैया त हाती मन दगैजुर मसिगी ? आमु थौ खसमय छे त्वार्त माइती छें खेन्न लगैजुर ओन्ङ ओन्ङ् मुल दातिकु आमे माइती खेन्नय ताता मल्गुन खोन्जु । सानुमेचाय ब्यवहार खोङन् नाता मल्गु छक्क परैजुर आमुन् दुनुगरन नसी लुओन्केई लगैजुर “मखे ! आमु नानी वा हुक्न छें चमेली काकीय मिच थीनागुले ?” जन मिखा त दृष्ति भ्रम वा मोजु ? नानी ! छि चमेली काकीय मिच सानुमैचा मखेरा ?” आमु नानीचा ङीलेत जुकन च्वन । लितङ् थिपुल दोहो¥याङ्न ङेन्जु—“ हतले नानी छि चमृली काकीय मिच खेङरा मखेरा ?”


सानुमैचान् हत्चु —“खेङ् खेङ्…..जी चमेलीय तु मिच खेङ् ।” आले छि आत्त ईनागु अवस्थाकु नानी ? ङा जीन् छन माइती छें टुल्के थेङके वी । खेङ् थौ मि हङ् थौतु खेङ । ईथीतु सानुमैया त माइती खेननय तातान् आमे छें टुल्के थेङ्के विर्जु । आले चमेली काकी त सत्तर्जु —“चमेली काकी ! चमेली काकी” गर्छि पित सोसिनले ? उकु जँ नाप गुन् ययन चोन ?


चमेली काकीन् पित सोर्जु आले मिचय ख्वाल खोङन “ हँ जन मिच ! गिनागु हालत यङन यर्मुन् छिन् ? मिच त गस्पुङन् खोंइ लगैजुर ! जन मैचा छि गुरुपकु ओँउन्, गिनागु रुपकु यर्मुन् ? आले जारी ग्वा ले ? जारी री माया रा ? थय जारी वा…….! खोयन्—खोयन् हरी दगैजुर मिचत ! हाती जुर जारी त ? माउरीन लितङ् ङेन्जु । थय जारी वा भगवानय साथकु थेंइ धोन्जुमा ! थय जारी मटर दुर्घटनाकु परैजुयन् सदाङ्य लागीन् जी अभागीनीत त्वार्त लिङाई धोन्जु । इथी जुय लागीन् जी ईनागु जु खेङ् मा । उली जुकुन मखे मा, जन छेंकु हो ट्वालय दोखुसेनु छि वा कइमुय छेर नउ अलच्छिनी, डंकिनी, राक्षसनी हङन गत्केङ बचन ल्याकुतन आले ईनागु वचन सहकारी मफयत् जन हालत ईनागु जु खेङ् मा । आउ जी उ समाजकु म्वाङन् चोइ सोय्न बरु जी सिरीतु बाँलकु जुयउ मा !


माउरीत् मिखालान बरर खोवी हाके सानुमैचाय मुथु दिएन् सम्झयारी लगैजुर । “यिनागु खँ लाइमटे मैचा । छं लागीन् इसि बा ओ मा चोनगु । छिन् हातिङ पीर, चिन्ता काइ मावाल ! संसारय नियमतु यिनागु, हाती यर्नले मिच ? न्हिछी छिजीङ् आम्तु लोंकु लिङाई मल । आउ छिन चिन्ता यङन हातीङ ज्य मद ! छिन उकुतु चोङन् छन रोग लाके हावीय थेंतु वाँलकु जुइमल ।

” सानुमैचा न हत्चु —“जीर मा जीर ।” तर जन रोग लायनी जी गुल्पनुङ् विहा मोजुगी नारा मा ! जीर मिच जीर । आउ छि गुल्पनुङ् विहा जुइ माल ! ईनायु खँपिसिन् आलटाल यरी वाहेक मेवु हातीङ् उपाय मदौजु , सानुमैचाय मात ! ।

Written by 

Related posts

Leave a Comment

error: Content is protected !!